travel • denmark (copenhagen!) pt. 5 (day 10 & 11)

image

Het was al licht toen mijn vader mijn kamer binnenkwam. Enigszins slaperig probeerde ik mijn ogen open te houden en na een aantal minuten deed ik een poging om normaal uit het stapelbed te klimmen (wat dus echt onmogelijk was, het trappetje klopte gewoon niet waardoor je bij de laatste trede altijd het gevoel had dat je naar beneden viel).

Het was zes uur ’s ochtends en ik zat vrolijk te ontbijten terwijl ik ondertussen een boek probeerde te lezen. Het was de eerste (en waarschijnlijk) de laatste keer dat ik zo blij was op zo’n vroeg tijdstip. De reden? We gingen naar Kopenhagen. En wat had ik er een zin in.

day 10


image image image

Na een klein uurtje rijden kwamen we in het centrum van Kopenhagen aan, waar het verrassend rustig en georganiseerd was. Het autorijden ging gewoon prima en relaxt en na het zoeken naar een parkeerplek (dit was dan wel weer even moeilijk want parkeergarages zijn erg schaars) stapten we uit de auto, ongeveer een minuutje lopen van onze eerste ‘bestemming’: de Botanisk Have, oftewel de Botanische Tuinen van Kopenhagen.

image image image image image image image

Zowel de buitenkant als de binnenkant van de kas was echt prachtig. Het was er ook zó groot. Binnen maakte ik amper foto’s – het was buiten al warm weer, laat staan in de kas zelf – waardoor mijn lens steeds besloeg. Toch denk ik dat de bovenste foto’s wel enigszins een beeld geven van hoe het eruit zag.

image image image image image

We bleven niet zo heel lang bij de Botanische Tuinen omdat Fien niet naar binnen mocht en mijn moeder en broertje dus buiten (nog wel op het terrein) aan het wachten waren. Toch was ik erg blij dat we hier even heen geweest waren.

image image

Vanuit de Botanische Tuinen liepen we (een groot pluspunt van Kopenhagen: alles is prima te voet te doen want het centrum is helemaal niet zo heel groot, alles ligt bij elkaar in de buurt) naar het Rosenborg Slot. We dronken hier (ijs)koffie op het terras (de ijskoffie was overigens letterlijk koffie met mega ijsklonten – minpuntje). Het was inmiddels behoorlijk warm geworden en ik was veel te warm gekleed (lees: zwarte broek), maar in de schaduw was het prima uit te houden.

image

Na de koffie verkenden we de tuinen van het slot en daarna liepen we door een fijn park wat er praktisch aan vast lag (maar waarvan ik de naam vergeten ben). Er waren zo veel mensen te vinden, zowel toeristen (die aandachtig naar hun gids luisterden) als locals die ergens rustig een boekje lazen (wat er zo fijn uitzag).

image image image

We liepen nu richting het ‘echte’ centrum. Onderweg kwamen we – zoals al bijna twee weken lang – de schattigste gekleurde pandjes tegen (en de zelfs de straatverlichting (die lampen die met draden aan de gebouwen zijn gespannen) is leuk).

Ik nam een kijkje bij het bovenstaande winkeltje waar ze allemaal fijne artsy boeken, tijdschriften en stationary verkochten, maar verliet de winkel met lege handen (omdat de dag net begonnen was en ik verwachtte dat we nog wel meer van dit soort winkeltjes tegen zouden komen).

Een paar minuten later kwam ik mijn nieuwe favoriete boekwinkel (Arnold Busck) tegen. Deze boekwinkel had twee verdiepingen en de afdeling met Engelse boeken was ongeveer zo groot als de boekhandel bij ons. Over het algemeen verkopen boekhandels vaak wel Engelse boeken, maar dit waren bijna állemaal boeken die ik zelf zou kopen en lezen (lees: voornamelijk YA en zó veel prachtig geïllustreerde covers). Omdat ik alle boeken die ik meegenomen had inmiddels bijna uitgelezen had (zoals ik al zei: dat krijg je als er geen wifi is) kocht ik twee andere fijne boeken: Am I Normal Yet? (wat echt mijn nieuwe favoriete boek werd) en I’ll Give You the Sun (want ondanks dat ik het andere boek van deze schrijfster vreselijk vond (sorry) wilde ik deze toch erg graag proberen – en ik werd blij verrast).

image

Mijn nieuwe favoriete boekhandel was tegenover Rundetaarn, een uitkijktoren waar we onverwachts heengingen. Wat was ik blij toen deze toren hetgeen bleek te zijn waar ik al een behoorlijk lange tijd naar op zoek was (ik dacht dat ik dit gebouw door een expressionistische film behandeld tijdens kunst leerde kennen, maar volgens mij is dat toch niet het geval). Ik was dit gebouw in ieder geval ergens op internet tegengekomen en nadat ik in Denemarken bedacht dat het in Kopenhagen zou zijn was ik erg blij. Tot ik tot de conclusie kwam dat ik geen idee had wat voor gebouw dit was en zonder naam is een zoektocht op internet echt onmogelijk. Teleurgesteld had ik mezelf eroverheen gezet tot mijn vader vlak voordat we naar binnen gingen een stukje las waaruit bleek dat dit het gebouw was dat ik bedoelde. Wat was ik blij.

De binnenkant van het gebouw was precies zoals ik het me kon herinneren, en echt prachtig. Uiteindelijk vond ik het spectaculairder dan het uitzicht over Kopenhagen zelf. Ik maakte binnen een aantal foto’s met mijn mobiel (met mijn camera lukte het niet, ik kon niet ver genoeg naar achter om een duidelijke foto te maken (50mm lens struggles)). Hier is trouwens een prachtige én duidelijke foto van hoe het er binnen uitziet (niet door mij gemaakt dus!). Mocht je naar Kopenhagen gaan, deze toren bezoeken is het waard (je betaalt wel voor de entree (ik deed me even voor als een vijftienjarige – wat makkelijk kan met mijn lengte en zo betaalden we een andere entreeprijs).

image

Nadat mijn vader en ik weer naar buiten kwamen (er mochten (uiteraard) geen honden naar binnen dus mijn broertje en moeder waren weer buiten aan het wachten (er wordt trouwens gewoon overlegd wie er buiten blijft wachten hoor hihi)) liepen wij verder over een van de drukke en grote winkelstraten van Kopenhagen (deze straat begon met de fijne boekhandel), terwijl mijn vader de andere kant op ging (om het parkeren te verlengen).

We bezochten wat winkels en gingen uiteindelijk bij de bakker zitten waar we wéér heerlijke broodjes aten (Deense bakkers maken zo veel meer lekkere dingen) tot mijn vader er weer aankwam.

image image

Toen mijn vader eenmaal terug was was het tijd om weer verder te lopen. Ik nam snel nog een kijkje bij Urban Outfitters en nog wat andere winkels die vrijwel drie keer zo groot waren als die bij ons. Daarna was het tijd om naar de meest toeristische attractie van Kopenhagen te gaan (en stiekem ook wel een van de dingen waar ik het meest benieuwd naar was): de Nyhavn (je weet wel, die haven met al die gekleurde huizen).

image image image image

We kwamen aan en dat was zo leuk. Alles zag er precies zo uit als op de honderden foto’s van dit plekje die ik inmiddels al voorbij had zien komen. (Alleen de locatie zelf was anders dan in ik in mijn hoofd had.) Ik weet niet precies waarom, maar op de een of andere manier was ik verbaasd dat het zó druk was. Niet gek natuurlijk als je je bedenkt dat dit is waar Kopenhagen om bekend staat (maar kijk bijvoorbeeld naar de overkant, álleen maar mensen) én het heerlijk weer was (wat mensen er niet van weerhoud om op het terras bij de haven te gaan zitten).

image

Na wat rondgelopen te hebben gingen we even op een bankje bij het water zitten, waar we even wat aten en dronken. Het was inmiddels al eind van de middag en de dag vloog om. We twijfelden enorm over de rondvaarten die in de Nyhavn startten (het was er behoorlijk druk) maar besloten uiteindelijk dat het een leuke afsluiting van onze eerste dag in Kopenhagen was.

image image image image image image image image image image image image image image

In dik een uur vaarden we door een heel groot deel van Kopenhagen, op een niet eens helemaal volle rondvaartboot (we hadden de duurste tour genomen omdat Fien hier het makkelijkst in de boot kon komen (en het was best fijn dat niet de hele rondvaartboot vol zat)), terwijl een leuke gids van alles over de stad vertelde. We stopten even bij verschillende highlights, zoals de Kleine Zeemeermin (die veel groter was dan ik me voorgesteld had – misschien door alle overdreven verhalen in reisgidsen over hoe klein dit beeldje is, dat valt dus best wel mee).

Ik had een heel bankje voor mezelf en staarde wat naar het water. (En stiekem wilde ik ook gewoon heel erg graag zwemmen.) Het was een hele fijne dag geweest en ik was gelukkig lang niet zo moe als tijdens de dagen in Berlijn. De tour kwam langzaam tot een einde en we eindigden met een leuke anekdote over het pand op de foto hierboven, wat het smalste in heel Kopenhagen is.

Toen we eenmaal weer terug in de Nyhavn waren stapten we uit en was het tijd om terug naar huis te gaan. We liepen terug naar de auto, ik bezocht het winkeltje met de artsy boeken en stationary nog even (maar kon uiteindelijk niet kiezen en ging toch maar weg), weer terug door het fijne park waar zich inmiddels nog meer mensen verzameld hadden (allemaal lezend tijdens de ondergaande zon) en voor we het wisten waren we alweer bijna in ons huisje. We haalden pizza bij de supermarkt in het dorp en aten ze thuis op (die van mij verbrandde – waardoor mijn vader en ik na drie kwartier weer naar de supermarkt vertrokken). Ik begon in Am I Normal Yet? en de rest van de avond deden we rustig aan. Het was erg fijn.

day 11


image image image image image image image image image image

Tijdens een van onze laatste dagen werd het écht zomerweer en besloten we naar het strand te gaan. Ik was in eerste instantie een beetje teleurgesteld (ik wilde minstens drie dagen naar Kopenhagen), maar achteraf was het veel te warm geweest en op het strand was het ook erg fijn.

Het was boven de 25 graden en dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. Mijn broertje en ik gingen meerdere keren zwemmen in het blauwe, helemaal niet koude en enorm heldere water (zo helder had ik nog nooit eerder meegemaakt) en als we weer op onze handdoek lagen las ik mijn nieuwe boek. We haalden een ijsje bij een camping waar een bolletje eigenlijk gewoon twee bolletjes waren (en waar ze hele bijzondere smaken hadden (terwijl het gewoon een OLA kraampje was), ik nam Daim en Noga).

Het strand was zoveel mooier dan in Nederland. Er was geen lelijke boulevard, direct achter het strand stonden prachtige huizen en bomen en er lagen rotsen. Het voelde even helemaal niet als Denemarken.

Ik wilde het liefst tot ’s avonds laat blijven maar mijn vader en broertje wilde op een gegeven moment wel naar huis. Eenmaal thuis kwam ik erachter hoe erg ik verbrand was (ik had me volgens mij ook maar één keer ingesmeerd), waar ik de dagen daarna nog behoorlijk last van had, maar verder was het een geslaagde dag geweest.

4 Comments

  1. britt 11 augustus 2016 / 13:22

    Kopenhagen heeft dus wel wat weg van Utrecht, haha, ook alles zo knus bij elkaar. (Wil ik nu dus ook wel eens naartoe gaan.) Hoe mooi is die botanische tuin trouwens, wauw! Ben verliefd op je foto’s, hihi.

  2. Cato 11 augustus 2016 / 13:59

    Wat is Kopenhagen toch een plaatje he! Daar wil ik nu eens zoo ontzettend graag heen en al helemaal nadat ik deze foto’s heb gezien!

  3. Lise 11 augustus 2016 / 18:27

    Die botanische tuin!! Liefde ♥ Die wenteltrap heb ik echt al op duizenden foto’s gezien, ik wil daar zo graag eens naartoe! Ik wil ook een foto van die trap, haha :) Het lijkt me echt geweldig om gewoon even tussen de planten te gaan zitten daar…

  4. senna 11 augustus 2016 / 23:17

    Ik ken de stad niet maar ik krijg heel veel zij om er een keer heen te gaan. super mooie foto’s!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *