travel • berlin pt. 4

image

De dag begon wederom vroeg. Tussen negen en tien moesten we ons appartement uit zijn, en zo bestond onze ochtend uit de laatste dingen inpakken en steeds nog even overal kijken of we echt niks vergeten waren. Ik keek nog een laatste keer door de balkondeur die de afgelopen dagen alleen maar open had gestaan, naar de drukke weg met alle dubbeldekker bussen, fietsers en auto’s. Ik keek naar beneden, waar zich onder andere een sushirestaurant bevond en bedacht ik me dat ik me helemaal niet kon herinneren of daar überhaupt mensen gegeten hadden de afgelopen dagen. En tot slot het enorme gebouw aan de overkant van de weg, waar ook een school in zat. Na nog een laatste rondje pakte ik mijn rugzak en camera op en trok ik de deur achter me dicht. Onze laatste uren in Berlijn.

Het was niet het meest praktische dat we al zo vroeg het appartement uit moesten en dus de hele dag met een enorme koffer moesten slepen, maar hier was gelukkig een oplossing voor. Na nog een laatste keer door de buurt gelopen te hebben vertrokken we met de U-Bahn naar Berlin Hauptbahnhof.

Na het een keer gevraagd te hebben en nog eens heel goed om ons heen gekeken te hebben vonden we het gedeelte van het station dat alleen maar uit enorme kluizen bestond. Er verdween zeven euro in één van deze kluizen en zo waren we onze koffer voor de laatste uren even kwijt.

image image image image image

hamburger bahnhof museum 

Ik had bedacht dat het Hamburger Bahnhof museum wel een leuke afsluiting van Berlijn was. We hadden namelijk nog geen een museum bezocht (maar daar was ook gewoon helemaal geen tijd voor) en dit was een museum waar ik al zo veel mooie en leuke dingen over gelezen en gezien had, dat ik het echt niet wilde missen. Zoals de naam al zegt was dit ooit een station, maar werd het al snel omgebouwd tot museum.

Jammer genoeg viel alles énorm tegen, en waren we binnen een half uur al weer buiten. Dat het zo tegenviel had alles te maken met de huidige tentoonstellingen (ik ben er nog steeds niet helemaal uit of er nou een vaste collectie was – maar volgens mij is dit niet het geval). Een kwart van het hele museum werd in beslag genomen door wat houten blokken die erg netjes neergelegd waren, wat de meeste zestigplussers heel erg interessant schenen te vinden. Naast de houten blokken was er vrijwel geen moderne kunst te vinden, en daar kwam ook nog bij dat de helft van het museum afgesloten was.

image image

Dit was niet helemaal hoe we onze laatste dag voorgesteld hadden. Na het half uurtje in dit enorme museum waren we wel toe aan koffie, maar er was eigenlijk niks leuks in de buurt te vinden (en we hadden echt geen zin meer om weer Google Maps te raadplegen over het openbaar vervoer). We liepen nog wat rond, maar waren eigenlijk te moe. We besloten maar gewoon alvast naar het station te gaan, ondanks dat we nog 2,5 uur op onze trein moesten wachten.

Gelukkig is Berlin Hauptbahnhof erg groot (en zijn er ook behoorlijk wat winkels te vinden) en zo vlogen de 2,5 uur om. Ik kocht Me Before You, we zochten naar iets leuks om mee te nemen voor mijn vader en broertje, kochten eten voor in de trein (maar aten het grootste gedeelte al wachtend op) en ondertussen begonnen onze voeten steeds meer pijn te doen. We haalden onze koffer op (doei zeven euro) en besloten maar gewoon naar boven te lopen en alvast bij het spoor te wachten. Van onze wachttijd was er inmiddels nog maar drie kwartier over. We ploften neer op een bankje, terwijl ik in de gaten hield of onze trein al op het bord verscheen om te kijken of we geen vertraging hadden.

Ik las wat, we aten iets en genoten van het vooruitzicht dat we straks zes uur konden zitten (of nou ja, dat deed ik – mijn moeder had niet zo’n zin meer in de terugreis) en de rust (ja. dat kan ook op het hoofdstation van Berlijn.). Die rust werd verstoord door wat Duitse twintigers die zich rondom het bankje waar wij op zaten verzamelden en ik verbaasde me over het feit dat er iemand was die rustig twee hele bakken sushi naar binnen werkte.

Al snel verscheen onze trein op het bord en namen we onze bagage mee naar wat we dachten dat het midden van het perron was. De trein kwam er ruim op tijd aan. We zaten in wagon tien en ik maakte me een beetje zorgen toen ik zag hoe ver de trein maar bleef doorrijden en hoe hectisch het instappen ging. Op Amsterdam Centraal was ons uitgelegd waar ongeveer moesten staan en toen ging het instappen erg voorspoedig. Hier was dat (natuurlijk) niet het geval en we waren niet de enige die bedacht hadden dat het slim was om in het midden te staan. We moesten enorm hard rennen want de trein was inmiddels zo ver doorgereden dat we bijna de laatste wagon in konden stappen. Terwijl mijn moeder zich al rennend en slepend met de enorme koffer zorgen maakte dat we het misschien niet zouden redden zag ik dat de trein over twee minuten zou vertrekken, wat zou betekenen dat we het makkelijk gingen halen. Dit was ook het geval en opgelucht (en hijgend) liepen we met onze koffer door de wagon om onze stoelen te zoeken.

De terugreis verliep voorspoedig. De eerste paar uur bracht ik al lezend door (ik las All the Bright Places uit en begon in Me Before You) terwijl ik uit het raam keek hoe Berlijn langzaam aan ons voorbij vloog. Al snel waren we in Nederland en kon ik eindelijk weer mijn internet aan zetten zonder ineens veertig euro bij te moeten betalen. (Lang leve een abonnement exclusief bellen en internet in het buitenland!) We hoefden niet helemaal tot Amsterdam Centraal want mijn vader zou ons al eerder ophalen (in verband met de drukte in Amsterdam mede door het weer). Voor we het wisten kwamen we aan in Amersfoort en toen we uitstapten merkte ik meteen het verschil in temperatuur (ik liep in een jumpsuit en iedereen had lange broeken aan).

Na mijn vader weer gezien te hebben gooiden we de spullen in de auto en haalden een frietje op het station (die heerlijk was), die we in de auto opaten terwijl we ondertussen zo veel mogelijk over Berlijn vertelden (alles wat we niet via de telefoon gedaan hadden).

Voor we het wisten waren we thuis en dat was heerlijk. Berlijn was fijn, maar ik ben toch blij dat ik het over Utrecht heb wanneer ik zeg dat ik naar ‘de stad’ ga, in plaats van een wereldstad met bijna 3,5 miljoen inwoners. We moesten er echt even aan wennen hoe enorm rustig het was thuis, maar dat was wel even fijn.
Berlijn zien in vier dagen is onmogelijk, maar we waren een eind gekomen. Toch waren die vier dagen precies goed, want ’s ochtends had ik ook wel erg veel zin om weer naar huis te gaan, ondanks dat Berlijn heel tof was (maar toch ook wel erg vermoeiend). Ik hoop snel (/ooit) een keer terug te gaan.

7 Comments

  1. Mei Qi 22 juni 2016 / 18:14

    Oh je laatste post van Berlijn ); ze waren super leuk! En al je foto’s zijn zo mooi! Zo tof dat je weer naar een museum bent gegaan!

  2. Laura 22 juni 2016 / 21:13

    Zo tof deze diaries! Fijn om te lezen ook. En wat een leuke jumpsuit!! X

  3. Cato 22 juni 2016 / 23:44

    Deze diaries waren zo tof! Jammer dat dit alweer de laatste is.

  4. Emma 23 juni 2016 / 19:49

    Wat een superleuke diaries waren dit<3 Ik kan begrijpen dat je op een gegeven moment gewoon moe werd en verlangde naar huis, dat heb ik ook altijd na een paar dagen ergens anders – tenminste, als het echt een intensieve trip is haha. X

  5. Merle 24 juni 2016 / 12:15

    Top artikel weer! Goed dat je ook beschrijft wat er gewoon fout ging, niets is immers perfect! Ik vond het echt leuk om te lezen en de foto’s te bewonderen!

  6. Britt 28 juni 2016 / 19:20

    Bij deze is het dus afgesproken dat wij ooit eens naar berlijn gaan (voor het andere deel dat jij dan nog niet gezien hebt, haha) En wow 3,5 miljoen mensen in 1 stad?! En ik vind Antwerpen al erg druk (en dat zijn er (blijkbaar) “maar” 500.000?). Ik snap je wel hoor, dat je snakt naar thuis zijn en ook gewoon het thuis zijn (da’s altijd het leukste aan reizen, haha). Wel naar dat die laatste dag zo hard tegenviel! Maar bedoel je dan dat het museum veel klassieke kunst had en weinig modern? Of was het moderen en die houten blokken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *