Een aantal maanden geleden was ik met een vriendinnetje uit mijn klas in de stad. We bezochten meerdere kringloopwinkels in de hoop een fijne analoge camera voor haar te vinden (we hadden er al eerder een gekocht maar daar bleek geen 35mm film in te passen).
Uiteindelijk gebeurde het omgekeerde: ik kocht weer een analoge camera (dit is inmiddels al de negende) – maar niet zomaar een (wat ook de reden was dat ik hem gewoon niet kon laten staan): een analoge spiegelrelfex. Van Canon. (Oftewel: mijn favoriete camera merk!!!) Een Canon AV-1. Toen ik hem kocht was ik in de veronderstelling dat dit dé analoge spiegelreflex van Canon was, wat achteraf niet zo bleek te zijn (ik doel namelijk op de Canon AE-1, maar de AV-1 is praktisch hetzelfde), maar dat maakte het niet minder leuk. Ik was 23,50 armer, maar wel heel blij.

Na maanden met mijn rode ‘wegwerp camera’ foto’s gemaakt te hebben, was ik namelijk wel weer toe aan een spiegelrelfex, en dus ook wat betere kwaliteit foto’s. Het duurde even voordat ik hem kon gebruiken (er zat een groothoeklens op in plaats van een portretlens (voor de mensen die helemaal niet fotograferen: SORRY voor dit technische verhaal), maar na een aantal weken kwam ik de goede tegen op marktplaats, voor maar twintig euro.

Er vlogen drie weken voorbij en toen was mijn eerste rolletje vol. Ik was zo benieuwd en semi-zenuwachtig (wat als er toch iets fout gegaan was), maar dat bleek uiteindelijk niet nodig: de foto’s waren precies geworden zoals ik gehoopt had.

View Full Post

ik speelde een klein beetje vals hier, ik schoot zoals altijd weer een kleurenfilm vol maar deze foto bleek prachtig te zijn met een zwart-wit filter er overheen 

Toen ik een aantal weken geleden het derde rolletje met mijn rode camera volschoot, was ik zoals altijd weer heel blij en enthousiast. Ik maakte echter een gruwelijke fout doordat ik even niet zat op te letten: toen ik het rolletje eruit wilde halen draaide ik de verkeerde kant op – waar ik pas na twee minuten draaien achterkwam. Ik was enorm teleurgesteld en had me er bij neergelegd dat de foto’s waarschijnlijk toch wel mislukt zouden zijn, en zo wachtte ik drie weken met het wegbrengen van de negatieven. Toen ik eindelijk naar de Hema ging en 1,5 week later weer terugkwam, kreeg ik ineens een volle envelop terug en moest ik gewoon een tientje betalen. De foto’s waren toch gelukt!

View Full Post

Nu mijn analoge camera zo licht is neem ik hem praktisch overal mee naartoe wat resulteert in het feit dat ik weer super snel rolletjes volschiet! (Vind ik leuk :) (het kost alleen wel veel geld maar ach)) Ik vind het heerlijk om weer wat meer analoge foto’s te maken en meer na te denken over wanneer ik wel of niet een foto maak.
Dit rolletje gebruikte ik twee maanden lang en het was zo gek om weer te bekijken wat ik ook alweer op de foto gezet had. De ochtend dat ik weer een nieuw rolletje in mijn camera deed lag er een super dik pak sneeuw (en was ik erg blij – sneeuw is leuk (en er was al jaren niet zoveel meer gevallen)), maar we hebben ook al een week gehad dat het rond de twintig graden was. Zo raar.

View Full Post

Na twee mislukte rolletjes en een hoop teleurstelling besloot ik dat het tijd was voor een nieuwe analoge camera. Ik was er na twee rolletjes nog steeds niet achter of het nou aan mij of de camera lag (spoiler: het lag aan de camera), maar ik vond het te vervelend om nog een poging te wagen. Met mijn laatste rolletje had ik echt drie/vier maanden gedaan, omdat ik echt alleen wilde vastleggen wat heel bijzonder of speciaal was (in plaats van overal letterlijk vier foto’s van te maken zoals met mijn digitale spiegelreflex/telefoon) – en dus was de teleurstelling alleen maar groter toen ik weer een envelop met één witte foto terugkreeg.

Lise had een tijdje geleden een Coca Cola camera bij een kringloop gekocht en aangezien daar de prachtigste foto’s uitkwamen (klik hier en hier bijvoorbeeld) ging ik op zoek. Op eBay vond ik vrijwel precies hetzelfde model – een week later lag hij in de brievenbus.

View Full Post

foto2-24

Ik weet niet precies waarom, maar op de een of andere manier twijfelde ik enorm erg over het online zetten van deze blogpost. Woensdagavond besloot ik mijn foto’s in te scannen (wat al snel een uur duurt), en op donderdag bewerkte ik alles en schreef ik deze blogpost. Toen hij af was stond ik eigenlijk op het punt om hem te verplaatsten naar de prullenbak. Dat deed ik niet, anders zou je dit niet lezen. Toch ben ik er nog steeds niet enorm blij mee, maar goed. Benieuwd?

View Full Post